Ankara Garı

09:00Bir hasretin kucağındaUzayıp gidiyor şehirler yamacımda.Hani sarsmasa yollar bendimiFark eder miyim acaba Uğruna geldiğim mesafeleri. Ansızın belirir hayalinAna kucağı misali gelip oturmuş yanıma.Kelamı eksik bir sohbet başlarGöz bebeklerimizin nazarında. 10:00İnciler dökülüyor gök kubbenin çatısındanDamlacıklar dövüyor sana açılan pencerelerimi,Islanmış saçlarının tellerinden bir kaç damla süzülüyordurAyağını bastığın nurlu toprağın bağrına.Öylesine mağrur, öylesine masumÜşümüş ellerinAnkara ayazında. Sanırsam yaklaşmaktayım... Okumaya Devam et →

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑