Bin Yıllık Özlem

Bin yıllık yorgunluk saçlarımda,Bin yıllık yalnızlık...Bir şeyler eksik avuçlarımda,Bir kadife tenin yokluğu mesela. Silsen de vehminden gölgemi,Bin asırlık mesafeden ilişir sesin kulaklarıma.Ve ben bilirim göğe karışan kahkahalarının sahibini. Nereye dokunursa dokunsun gecenin şerri,Zifiri bir karanlığın içerisinde ruhumu gölge bilirim.Nereye teninin aydınlığı düşse,Gündüze boğulan gece gibi biterim. Yaşamaksa eğer; sensizlik...Kokundan ırak, ırak avuçlarında ellerim.Bir ah gibi... Continue Reading →

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑