Çık Gel

Dön gel…
Yık, devir ulu dağlarını,
Kurut karanlık sularını,
Gömüp karanlığa korkularını,
Çık gel…

Koparmaktansa gonca gülleri dallarından,
Yetim bırakmaktansa kızıl saçlı çocukları,
Solmaya yüz tutmuş,
Sardunyaları, papatyaları…
Ez gel nazlı cilvelerini,
Dön gel.

Akıttın inci tanelerini,
Memleketin bilmem hangi şehrinde,
Ben ise göğsünden vurulmuşçasına toprağa düştüm,
Yaban ellerin memleketinde.
Kuytu ormanlarım yabancı oldu göçmen kuşlara,
Baharları saçlarına dola da,
Dön gel.

Dön gel…
Seni benden alıkoyan her ne varsa;
Geçmişi turnaların kanatlarına bağlayıp,
Meltem rüzgarlarının koynuna sığınarak,
Bereket misali yağ yeniden topraklarıma.

Rasim Dahiloğlu

Çık Gel” için 2 yorum

Kendininkini ekle

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: