Gece Yolcusu

Yeniden sarıp sarmalıyor ellerim: Geceyi.
Nasıl bir zifiri karanlıktır ki o,
Göz görmez geleceği.

Sessiz ölür sevdalar,
Karanlık bir gecenin ayazında.
Mısralar sönük ve titrek,
Yıkık, köhne duvarlarda.

Şimdi kim bilir hangi simalarda ellerin,
Hangi kollara sarılmış bedenin.
Ah nasıl sarhoş,
Nasıl kaybolmuşsun ışıksız sokaklarda.
Dudaklarına asılı kalmış bir üzüm şırası,
Başını döndürür yıldızsız gecelerin.

Seslensem duyar mısın sesimi uzaklardan,
Hissedebilir misin yüreğimi,
Yüreğinin kuytu ormanlarında.
Dokunabilir misin yeniden,
Göz yaşlarıma.

Gidiyorsun…
Başın öne eğik, yorgun, yıpranmış saçların.
Gün doğmamış gözlerinde,
Sesinde eksik bir neşe…

Kokun eksik, yabancı,
Yıkık bir virane, rutubetli bir gece.
Sen benden gittin,
Beni bir sensizlik ile yok ettin.

Rasim Dahiloğlu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: