Nazım

Oturmuşuz bir banka,
Nazım hemen yanı başımda.
Anlat, diyorum Nazım’a,
Memleket diyor,
Memleket…
Kapanıyor gözleri mağrurca boydan boya,
Bir iç çekiyor,
Nefesinin yettiği kadarı ile Batı’dan Doğu’ya.

Nazım, yumruğunu sıkıyor,
Büsbütün öfkelenmiş,
Belli ki yüreği sızlıyor.
Mavilikleri solmuş gözlerinde,
Sözleri çelikleri eritiyor şiirlerinde.
Saçları devrik bir devrimi hatırlatıyor.

-Kalem, diyorum Nazım’a,
Bir kalem gerek sana…
Mürekkep istiyor yaşlı, kuru dudakları,
Sus, diyorum aklım sıra,
Sen telaş etme, ben mürekkep olurum sana.

Nazım ve ben oturmuşuz bir banka,
Sessiz sessiz izliyoruz yedi gümüş tepeyi,
Hani içinde sevdalar, şairler olmasa,
Nazım sever miydi şu gök kubbeyi.

Memleket diyor…
Memleket dedikçe alev kaplıyor yüreğini,
Sessizce kapanıyor gözleri boydan boya,
Bir iç çekiyor Batı’dan Doğu’ya.

Rasim Dahiloğlu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: